SONJA MARINKOVIC – Narodni heroj iz Pakraca (Hrvatska)

 

Član Pokrajinskog komiteta KPJ za Vojvodinu i narodni heroj Jugoslavije. Rođena je 3. aprila 1916. godine u selu Straževici, kod Pakraca.

Sonja Marinkovic
Sonja Marinkovic

Otac Đorđe je bio sveštenik, a majka učiteljica. U svojoj trećoj godini ostala je bez majke. Osnovnu školu je završila u selu Surduku, kod Stare Pazove, a gimnaziju u Somboru i Novom Sadu. Studirala je Poljoprivredno-šumarski fakultet u Zemunu, koji je završila 1939. i zaposlila se kao agronom poljoprivredne stanice u Somboru i Novom Sadu.
Još za vrijeme studija prišla je naprednom omladinskom pokretu i postala član KPJ. Bila je učesnik u svim studentskim i omladinskim akcijama su Beogradu, Zemunu i Novom Sadu, kojima je rukovodila ta organizacija. U Novom Sadu je 1939. godine radila na obnovi SKOJ-evske organizacije i bila prvi sekretar obnovljenog Mjesnog komiteta. Učestvovala je u pripremama V pokrajinske konferencije SKOJ-a i bila član PK SKOJ-a za Vojvodinu.Aktivno je učestvovala u studentskim organizacijama i kao delegat omladine Vojvodine bila je na međunarodnom Kongresu za mir u Parizu. Zbog svog zapaženog rada je postala 1938. i član Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Vojvodinu i zajedno sa drugim rukovodiocima iz Vojvodine, organizovala je skojevske kurseve 1939. i 1940. godine na Fruškoj gori..

Na Šestoj pokrajinskoj konferenciji Pokrajinskog komiteta KPJ za Vojvodinu, septembra 1940. godine, bila je izabrana za člana Pokrajinskog komiteta i bila zadužena za Narodnu pomoć. Hapšena je dva puta 1939. i 1940. godine. Bila je zatvarana u beogradskom zatvoru „Glavnjača” i novosadskom zatvoru. Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije radila je u Petrovgradu, gde je zajedno sa ostalim članovima Pokrajinskog komiteta Žarkom Zrenjaninom Učom, Tozom Markovićem i dr. rukovodila pripremama za ustanak u Vojvodini i Banatu. Učestvovala je u formiranju diverzantskih grupa grupa i prvih partizanskih odreda u severnom Banatu. Policijski agenti su je uhapsili 14. jula 1941. godine na brodu kada je po partijskom zadatku prelazila iz Pančeva u Beograd. Posle hapšenja, odvedena je u Petrovgrad gde je u policiji strašno mučena. Streljana je, zajedno sa dvadesetak aktivista Narodnooslobodilačkog pokreta, 31. jula 1941. godine na Bagljašu, kod Petrovgrada. Nije dopustila da joj pucaju u leđa, već se okrenula i rekla: „Pucajte, ovo su komunističke grudi!”.