Narodni heroj – Čede Filipovski Dame

iz Gostivara ( Makedonija )

Čede Filipovski Dame rođen je 16. novembra 1923. godine u selu Nićiforovo kod Gostivara. Potiče iz zemljoradničke porodice. Posle završetka osnovne škole, bavio se kod kuće poljoprivredom. Godine 1937. otišao je u Beograd gde je počeo da radi kao zidar.

U Beogradu je radio sa mnogim svojim zemljacima i preko njih došao u dodir s radničkim pokretom i postao član Ujedinjenih radničkih sindikata Jugoslavije. Kasnije se upoznao i sa mnogim studentima-komunistima, i čitao marksisitičku literaturu. Učestvovao je u organizovanju izleta, demonstracija i štrajkova radničke omladine Beograda. Zbog svog revolucionarnog rada više puta je bio proganjan od policije.

Čede Filipovski Dame
Čede Filipovski Dame

Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, aprila 1941. godine, vratio se u rodni kraj. Po povratku u Makedoniju primljen je u članstvo Komunističke partije Jugoslavije i aktivno se uključio u Narodnooslobodilački pokret. Godine 1942. posle reorganizacije u pokrajinskoj organizaciji KPJ u Makedoniji, Čede Filipovski Dame je postao za člana Mesnog komiteta KPJ za Gostivar. Ubrzo potom postavljen je za sekretara Sreskog komiteta KPJ za Gostivar.

U proleće 1943. godine prešao je sa poltičkog rada na terenu u jedinicu. Najpre je bio politički komesar Prvog mavrovskog partizanskog odreda, pa komandant Mavrovskog partizanskog bataljona. Čede Filipovski Dame učestvovao je u mnogim borbama, a posebno se istakao prilikom prvog oslobođenja Kičeva, septembra 1943. godine. Borci su mu dali nadimak „Dame“.

Kada je 11. novembra 1943. godine formirana Prva makedonsko-kosovska udarna brigada, za njenog komandanta je postavljen Petar Brajović, narodni heroj, a za njegovog zamenika postavljen je Dame. Učestvovao je u borbama za drugo oslobođenje Kičeva, Bukovića i za odbranu slobodne teritorije u Debarci.

Juna 1944. godine kada je formirana Prva makedonska brigada postavljen je za zamenika komandanta. Potom je postavljen za zamenika komandanta 48. makedonske divizije, a aprila 1945. godine i komandant te divizije.

Posle oslobođenja Jugoslavije, maja 1945. godine upućen je na vojno školovanje. Poginuo je 29. juna 1945. godine, u saobraćajnoj nezgodi, kod mesta Radoviša, vozeći se na motociklu od Štipa prema Strumici.

Još za života, 6. decembra 1944. godine, odlukom Predsedništva AVNOJ-a, odlikovan je Ordenom partizanske zvezde drugog reda, a za narodnog heroja, posthumno je proglašen ukazom Prezidijuma Narodne skupštine Federativne Narodne Republike Jugoslavije 1. avgusta 1949. godine.